Teide: vergunning, kabelbaan en bezoek aan de vulkaan

Inhoud

De Teide bezoeken bestaat uit twee dingen die je beter meteen uit elkaar houdt: het nationale park in rijden, wat vrij en gratis is, en op de krater van de top staan, waar je een vergunning voor nodig hebt die maanden van tevoren op is. Bijna alle verwarring die je erover leest komt doordat die twee door elkaar lopen. Hier lees je hoe allebei werken, hoe je er komt met de auto, de bus of een excursie, wat de kabelbaan wel en niet doet en wat je ’s nachts ziet.

Nationaal park en Pico del Teide zijn niet hetzelfde

Nationaal park de Teide ligt in de caldera van Las Cañadas, op zo’n 2.000 meter hoogte, en je verkent het over de weg. De toegang kost niets en hoeft niet gereserveerd te worden: je kunt stoppen bij de Roques de García, op de Llano de Ucanca of bij elk uitzichtpunt onderweg. Dat is wat de meeste mensen bedoelen als ze zeggen dat ze de Teide op zijn geweest.

De top is iets anders. 3.715 meter, het hoogste punt van Spanje en de op twee na hoogste vulkaan ter wereld als je vanaf de oceaanbodem meet. Voor de laatste 200 hoogtemeters, die van het eindpunt van de kabelbaan naar de krater lopen, heb je wel een vergunning nodig.

De vergunning voor de krater

Die geeft het nationale park uit, hij is gratis en je vraagt hem online aan op de reserveringssite van de Spaanse nationale parken. Er is een beperkt aantal plaatsen per dag en in het hoogseizoen zijn die maanden van tevoren weg. Liggen je data vast, dan is dit dus het eerste wat je van de reis regelt, nog vóór het hotel.

Twee details die gedoe schelen:

  • De vergunning geldt voor het middelste deel van de dag. Wie te voet omhoog gaat buiten die uren, bijvoorbeeld door in de berghut Altavista te slapen en voor zonsopgang te vertrekken, heeft hem niet nodig. Maar dat is dan een serieuze bergtocht van meerdere uren.
  • De vergunning is niet de kabelbaan en niet het vervoer. Het zijn drie losse reserveringen: vergunning, kabelbaan en hoe je bij het dalstation komt.

Wil je niet met alle drie in de weer, dan regelt de beklimming van de Pico del Teide alles in één keer: de speciale vergunning van het park zit erbij, het kabelbaanticket heen en terug ook, en de tocht vertrekt met vervoer vanuit het zuiden in een kleine groep, met gids in het Spaans, Engels of Duits. Reken op ongeveer 6 uur. Kinderen onder de 6, zwangere vrouwen en mensen met hart- en vaatproblemen kunnen niet mee, vanwege de hoogte.

Hoe je bij de Teide komt

Met de auto

De flexibelste optie en degene die bijna iedereen kiest. Vanuit het zuiden rij je omhoog via La Orotava of Vilaflor, vanuit het noorden via La Esperanza. Reken op een uur tot anderhalf uur vanaf de toeristische zones, en hou er rekening mee dat het een bergweg is, met bocht na bocht. In de winter kan het sneeuwen en sluit de Cabildo de toegangswegen zonder aankondiging, dus check de staat van de wegen voor je vertrekt.

Met de bus

Er zijn twee TITSA-lijnen die het park bereiken, de 342 vanuit het zuiden en de 348 vanuit Puerto de la Cruz. Het nadeel is dat er per richting maar één rit per dag is, waardoor je dag vastzit aan de terugtijd. Bevestig die op de dag zelf op de site van TITSA. Voor een rustig bezoek is het ruim voldoende; om kabelbaan en krater aan elkaar te knopen is het krap.

Met een begeleide excursie

Dat is het logischst als je geen auto huurt of als je liever hebt dat iemand vertelt wat je ziet, wat in een vulkanisch landschap veel scheelt. Dit zijn onze opties, allemaal met ophaalservice bij je hotel:

ExcursieDuurInbegrepenLet op
Teide in een halve dag5 uurGids en ophalen in het zuiden. Stops op de Llano de Ucanca, bij de Alto de Guajara, de Siete Cañadas, de Roques de García, La Fortaleza en Pico ViejoZonder kabelbaan
Teide met kabelbaan5 uurKabelbaanticket heen en terug, officiële gids en vervoer vanuit het zuidenZonder de kratervergunning
Beklimming van de Pico6 uurVergunning van het park, kabelbaan en gids in kleine groepVanaf 6 jaar en zonder hart- en vaatproblemen
Teide, Icod, Garachico en Masca8 uurHet park plus het noorden van het eiland op één dagLange dag
Buggy op de Teide3,5 uurJe rijdt zelf over de pistes in het vulkanische gebiedRijbewijs verplicht

De tour met kabelbaan vertrekt dagelijks in het Spaans, Engels en Duits, op maandag, dinsdag, vrijdag en zaterdag ook in het Frans en op donderdag in het Italiaans. Ophalen gebeurt dagelijks in Los Cristianos, Playa de las Américas en Costa Adeje, om beurten in Los Gigantes, Puerto Santiago, Callao Salvaje, Playa Paraíso, El Médano, Golf del Sur en Costa del Silencio, en dagelijks in Puerto de la Cruz.

Rijd je omhoog via La Esperanza, de TF-24, stop dan bij de Mirador de Chipeque, op zo’n 1.700 meter. Van daar kijk je van bovenaf op de wolkenzee, met de Teide die erachter uitsteekt. Het juiste uur is het eind van de middag, wanneer de passaat de wolken tegen de helling heeft geduwd en het licht van opzij komt. Een stop van tien minuten die de meesten overslaan omdat ze rechtstreeks naar het park rijden.

In het park zelf is het Parador del Teide de enige plek om te slapen, pal tegenover de Roques de García: daar overnachten is de manier om de zonsopgang en de sterren te zien zonder ’s nachts te rijden. En in Izaña, aan de weg naar La Esperanza, ligt het Observatorium van de Teide, dat rondleidingen geeft op afspraak.

De kabelbaan: tot waar hij echt komt

De kabelbaan gaat van 2.356 meter omhoog naar La Rambleta, op zo’n 3.550. Daar beginnen twee korte, goed begaanbare uitzichtpaden, dat naar Pico Viejo en dat naar La Fortaleza, allebei zonder vergunning en met uitzicht over het halve eiland. Wat je zonder vergunning niet kunt doen, is het pad nemen dat de laatste 200 meter naar de krater overbrugt.

Twee waarschuwingen die aan de kassa steeds terugkomen: de kabelbaan sluit bij harde wind, en die sluiting wordt niet vooraf aangekondigd, dus ga je op eigen houtje, neem dan een plan B mee. En mensen met hart- en vaatproblemen, zwangere vrouwen en kinderen onder de 3 mogen niet mee, net zomin als mensen met een lichamelijke of motorische beperking, omdat een evacuatie over de steile paden niet haalbaar zou zijn.

De Teide bij nacht, wanneer alles verandert

De hemel boven het park hoort bij de beste ter wereld om sterren te kijken, en ’s nachts lijkt de plek in niets op die van tien uur ’s ochtends met volle parkeerplaatsen. Er zijn drie manieren om het te zien:

  • Zonsondergang en sterren met je eigen auto, 3 uur: je rijdt achter de gids aan in je eigen wagen. Je begint op lavavelden boven de 1.400 meter, met La Palma, El Hierro en La Gomera op de achtergrond, en gaat door tot 2.000 meter, tegenover de Narices del Teide, voor het kijken met telescopen.
  • Diner onder de sterren, 6,5 uur: ophalen vanuit het zuiden, zonsondergang boven de wolkenzee met een glas cava, Canarisch diner en sterrenkijken boven de 2.100 meter met vier telescopen. Jassen krijg je te leen.
  • Sterrenkijken met diner bij een bodega, 7 uur: viergangendiner in Vilaflor en een astronomiesessie op 2.000 meter met een Starlight-gids. Hier zitten de telescopen er niet bij, je kijkt met het blote oog onder begeleiding.

Spreekt dit deel je aan, dan staan de drie naast elkaar op de pagina de Teide ’s nachts.

Wanneer je gaat en wat je meeneemt

Het park is het hele jaar te bezoeken, maar het tijdstip en het seizoen maken verschil:

  • Temperatuur. Je zit op 2.000 meter of hoger. In de winter is het bij zonsopgang onder nul en in de zomer koelt het pardoes af zodra de zon weg is. Altijd een jas en een lange broek, ook als het aan de kust strandweer is.
  • Zon. Op die hoogte brandt hij veel harder dan het aanvoelt, en schaduw is er niet. Pet, bril en crème.
  • Hoogte. In één keer van zeeniveau naar 3.550 meter met de kabelbaan voel je. Doe het daarboven rustig aan en stapel geen inspanningen op dezelfde dag.
  • Sneeuw. Valt meestal tussen december en maart. Een zeldzaam plaatje dat de moeite waard is, maar het sluit wegen en de kabelbaan.
  • Tijdstip. Halverwege de ochtend staan de parkeerplaatsen bij de Roques de García vol. De eerste ronde en het eind van de middag zijn een ander verhaal.

Andere manieren om het park te verkennen

Reis je actief, dan vertrekken er in de omgeving van de Teide tochten die de kabelbaan links laten liggen: de e-mountainbiketour naar de vulkaan Chinyero en die naar de Corral del Niño vanuit Izaña, allebei 5 uur, en de fietsroute in Vilaflor van 4 uur, die naar het hoogstgelegen dorp van de Canarische Eilanden klimt.

Meer te doen op Tenerife

Vergelijk alle Teide-excursies, bekijk de buitenactiviteiten op Tenerife en, als je de hele reis in elkaar zet, alle excursies op Tenerife.

Veelgestelde vragen

Nee. Het park in rijden en over de wegen verkennen is vrij en gratis. De vergunning geldt alleen voor het laatste stuk pad naar de krater van de top.

Niets. Wat opraakt zijn de plaatsen, niet je budget: je vraagt hem online aan op de reserveringssite van de nationale parken en in het hoogseizoen is hij maanden vooruit weg.

Ja, te voet en buiten de uren waarin hij verplicht is. Dat is precies wat mensen doen die in de hut Altavista slapen en voor zonsopgang vertrekken. Het is een lange bergtocht, geen wandeling.

Nee. Hij stopt bij La Rambleta, op zo’n 3.550 meter. Van de krater scheiden je dan nog zo’n 200 hoogtemeters over een pad dat je alleen met vergunning op mag.

Ja, met lijn 342 vanuit het zuiden en lijn 348 vanuit Puerto de la Cruz, maar met één rit per dag per richting. Kijk naar de terugtijd voor je de dag indeelt.

Een halve dag is genoeg om het park rond te rijden en bij de uitzichtpunten te stoppen. Tel je de kabelbaan erbij, reken dan op een hele dag, en ga je naar de krater, hou dan de volledige dag vrij.

Het is het bezoek dat mensen die er overdag al waren het meest verrast. De hemel boven het park is een van de schoonste van Europa en op een goede nacht zie je de Melkweg met het blote oog.

Hij is gratis en je vraagt hem aan op het officiële portaal van Parques Nacionales, met datum, tijdvak en identiteitsbewijs van elke deelnemer. Er zijn maar een paar honderd plaatsen per dag, dus vraag hem ongeveer twee maanden van tevoren aan. In de zomer en met Pasen zijn ze binnen enkele uren weg.

Lente en herfst voor een dagbezoek, mei en juni en september en oktober om te voet omhoog te gaan. Tussen december en maart kun je sneeuw treffen, wat een schouwspel is, maar ook gesloten wegen en een stilstaande kabelbaan. De nachten zonder maan zijn het beste om sterren te kijken.

De klassieke route vertrekt vanaf Montaña Blanca en klimt naar La Rambleta met ongeveer 1.300 meter hoogteverschil, in vier of vijf uur. Hij is zwaar, zonder schaduw en over vulkanisch terrein. Veel mensen knippen hem op door in de berghut van Altavista te slapen, op 3.270 meter, en wie dat doet mag vroeg in de ochtend zonder vergunning naar de krater.

In lagen, ook in de zomer: in de hoogte is het 10 tot 15 graden kouder dan aan de kust en in de winter zakt het onder nul. Je hebt een windjack nodig, dichte schoenen met goed profiel, een zonnebril, een hoed en hoge zonnebescherming. Neem water en iets te eten mee, want boven het onderstation is er niets.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
Reddit