Via ferrata voor beginners: gids voor je eerste klim

Inhoud

Zoek je je eerste begeleide klim, bekijk dan de bergervaringen op Gran Canaria en de andere excursies op de Canarische Eilanden.

De via ferrata voor beginners is de meest directe manier om de verticale wereld te proeven zonder te kunnen klimmen. Je hebt geen techniek nodig en geen jaren klimhal: je hebt de juiste uitrusting nodig, een makkelijke route en iemand die je uitlegt hoe je je beweegt. In Europa zijn via ferrata s een traditie van de Alpen en de Dolomieten, waar veel mensen ze voor het eerst doen, maar op de Canarische Eilanden hebben ze een voordeel dat de Alpen niet kunnen bieden: je klimt er het hele jaar, met de zee onder je en zonder gesloten seizoen.

Wat een via ferrata is

Het is een bergroute die is uitgerust met een doorlopende stalen kabel, pinnen, beugels en bruggen, waarbij je jezelf met een speciale set aan de kabel zekert. De kabel zit om de paar meter aan de rots vast: jij gaat vooruit door de karabijnhaken van het ene stuk naar het volgende te verzetten, en op elk moment blijft er minstens één vastzitten.

Het verschil met klimmen is wezenlijk: hier hoef je de rots niet te lezen en geen touw te beheren. Je hoeft alleen omhoog te gaan, je benen goed te gebruiken en de volgorde van de karabijnhaken niet te verprutsen.

Via ferrata voor beginners: stalen kabel, pinnen en klimgordel

Hoe je de moeilijkheid van een via ferrata leest

Kijk voor het boeken naar de graad. De meest gebruikte schaal is die van Hüsler, van K1 tot K6, die je vaak naast de letters A tot F ziet staan:

  • K1-K2 (A-B): makkelijk en weinig blootgesteld. Dat is de categorie van de eerste keer.
  • K3 (C): korte verticale stukken, je hebt armen en enige training nodig.
  • K4-K6 (D-F): overhangend en zwaar. Geen terrein voor beginners.

Staat de graad niet op een pagina, vraag hem dan voor je boekt: dat is de informatie die je echt vertelt of de route bij je past. Ook de lengte telt, want op een via ferrata kom je niet zomaar terug: een beginnersroute doe je in een of twee uur.

De uitrusting voor de via ferrata, eenvoudig uitgelegd

Als het over uitrusting voor de via ferrata gaat, bedoelen ze drie dingen, en bij begeleide tochten zitten die er altijd bij:

  • Zitgordel, die van het klimmen, om je heupen gegespt.
  • Via ferrata-set met valdemper: twee elastische armen met karabijnhaken en een apparaat dat de energie opneemt bij een val. Hij moet voldoen aan de norm EN 958 en heeft een gewichtsbereik (meestal tussen 40 en 120 kg, uitrusting inbegrepen). Val je daarbuiten, zeg dat dan tegen de organisator.
  • Helm: die is er meer tegen stenen die iemand boven je losmaakt dan tegen vallen.

Wat jij meeneemt is weinig: wandelschoenen met grof profiel en steun om de enkel, een lange broek, handschoenen (die van de fiets volstaan), water, iets te eten, zonnebescherming en een windjack. Geen zware rugzak: je hebt je handen nodig.

Waarom je de eerste keer beter met een gids gaat

Je kunt alles kopen en alleen vertrekken, maar bij de eerste tocht bespaart een gids je de fouten die tellen:

  1. Hij controleert of de gordel strak zit en of de karabijnhaken de goede kant op staan.
  2. Hij leert je één karabijnhaak tegelijk te verzetten, de regel waarop het hele systeem rust.
  3. Hij kent de staat van de kabel en de rots op dat moment, wat op een eiland met zeezout en wind geen detail is.
  4. Hij beslist of het niet doorgaat. Dat is het deel van de dienst dat het meest waard is en waar niemand het over heeft.

De via ferrata s voor beginners op de Canarische Eilanden

Het aanbod is kleiner dan in de Alpen, maar het bestaat en het ligt in een vulkanische omgeving die je nergens anders vindt:

  • Via ferrata van Sorrueda (Gran Canaria): de klassieke beginnersroute, in het binnenland van het eiland, tussen palmbossen en barrancos. Pinnen, kabels en een paar bruggen, in een rustige omgeving en met een korte aanloop. Ontdek de bergactiviteiten op Gran Canaria.
  • Via ferrata van Risco Blanco (Tenerife): technischer dan de vorige, met uitzicht op de vallei van Güímar en de Atlantische Oceaan. Doe hem met een gids als je begint. Ontdek de wandeltochten op Tenerife.
  • Via ferrata van de Barranco de Badajoz (Tenerife): geliefd bij de mensen van hier, maar regelmatig dicht voor onderhoud. Vraag altijd bij een lokale aanbieder na of hij open is.

Het vulkanische gesteente voelt anders dan het kalksteen van de Dolomieten: het is schurender, plaatselijk brokkelig, en handschoenen zijn hier geen accessoire. Daar staat tegenover dat je zolen uitstekend grip hebben.

De veiligheidsregels waarover niet wordt onderhandeld

  • Eén karabijnhaak tegelijk: maak ze nooit allebei tegelijk los.
  • Eén persoon per stuk kabel: valt degene boven je, dan sleurt die iedereen mee die aan hetzelfde stuk hangt.
  • Afstand tot de persoon voor je: laat ruimte, zowel om geen stenen te krijgen als om je te kunnen bewegen.
  • Nooit alleen: zelfs een verzwikte enkel wordt op een wand een serieus probleem.
  • Geen via ferrata als er onweer aankomt: een stalen kabel is precies de verkeerde plek.

Wanneer je hem doet op de Canarische Eilanden

Het kan het hele jaar, maar de beste maanden zijn oktober tot mei, wanneer de temperatuur ook in het binnenland rond de 20-24 graden blijft. In juli en augustus vertrek je beter vroeg: op de wanden op het zuiden voel je de hitte. Na regen stel je liever uit: natte rots is glad en in de barrancos kan water stromen.

Wat je met een via ferrata combineert

Dat is precies een van de redenen om hem hier te doen: s middags lig je op het strand. In dezelfde week kun je canyoning, een wandeltocht op La Palma tussen vulkanen en laurierbos en een tocht om walvisachtigen te spotten combineren. Dat is het voordeel van een archipel waar het klimaat je niet dwingt te kiezen.

Veelgestelde vragen

Het is een bergroute uitgerust met een stalen kabel, pinnen en bruggen, waarbij je altijd met een speciale set aan de kabel gezekerd blijft. Hij is geschikt voor wie begint omdat er geen klimtechniek nodig is: je hoeft alleen omhoog te gaan, de karabijnhaken in de juiste volgorde te verzetten en een normale conditie te hebben.

Ja. De twee bekendste zijn La Sorrueda op Gran Canaria, het meest geschikt voor wie begint, en Risco Blanco op Tenerife, iets technischer. Ze liggen in vulkanisch gebied, met korte aanlopen en een mild klimaat het hele jaar. Je kunt de begeleide ervaring boeken met uitrusting inbegrepen.

Bij een via ferrata ga je langs een wand omhoog, geholpen door kabels en pinnen. Bij canyoning daal je juist af in een barranco, langs abseilstukken, natuurlijke glijbanen en poelen. Het eerste is verticaal met doorlopende zekering, het tweede is water en verkennen. Op de Canarische Eilanden kun je ze in dezelfde reis allebei doen.

Gordel, via ferrata-set met valdemper volgens de norm EN 958 en helm: bij begeleide tochten zitten die er altijd bij. Jij neemt wandelschoenen met goed profiel mee, een lange broek, fiets- of sporthandschoenen, water, iets te eten en een licht jack. Kijk naar het gewichtsbereik van de set, meestal van 40 tot 120 kg.

Kijk naar de graad: de schaal van Hüsler loopt van K1 tot K6 (of van A tot F). Beginnersroutes liggen tussen K1 en K2, zijn kort, weinig blootgesteld en hebben vluchtwegen. Staan de graad of de duur niet op de pagina, vraag ze dan voor je boekt: dat zijn de twee gegevens die echt zeggen of een route bij je past.

Veel beginnersroutes nemen kinderen vanaf 8 tot 10 jaar mee, begeleid door een volwassene, maar de echte grens is niet de leeftijd: het is het minimumgewicht van de valdemper van de set. Onder een bepaalde drempel werkt het apparaat niet zoals het hoort, en daarom vraagt de aanbieder bij het boeken altijd naar gewicht en lengte.

Heb je stevige hoogtevrees, dan kan een via ferrata zwaar zijn, maar hij is niet automatisch uitgesloten. Veel mensen merken dat de angst hanteerbaar blijft als ze aan de kabel zitten en een gids naast zich hebben. Begin met een korte K1 die weinig is blootgesteld en bespreek het vooraf met de aanbieder: die kan de route en het tempo erop aanpassen.

Er wordt het hele jaar geklommen. De handigste maanden zijn oktober tot mei, met 20-24 graden ook in het binnenland van de eilanden. In juli en augustus kun je beter s ochtends vertrekken, want de wanden op het zuiden worden erg warm. Na regen stel je beter uit: nat vulkanisch gesteente wordt glad.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
Reddit