Zoek je je eerste begeleide klim, bekijk dan de bergervaringen op Gran Canaria en de andere excursies op de Canarische Eilanden.
De via ferrata voor beginners is de meest directe manier om de verticale wereld te proeven zonder te kunnen klimmen. Je hebt geen techniek nodig en geen jaren klimhal: je hebt de juiste uitrusting nodig, een makkelijke route en iemand die je uitlegt hoe je je beweegt. In Europa zijn via ferrata s een traditie van de Alpen en de Dolomieten, waar veel mensen ze voor het eerst doen, maar op de Canarische Eilanden hebben ze een voordeel dat de Alpen niet kunnen bieden: je klimt er het hele jaar, met de zee onder je en zonder gesloten seizoen.
Wat een via ferrata is
Het is een bergroute die is uitgerust met een doorlopende stalen kabel, pinnen, beugels en bruggen, waarbij je jezelf met een speciale set aan de kabel zekert. De kabel zit om de paar meter aan de rots vast: jij gaat vooruit door de karabijnhaken van het ene stuk naar het volgende te verzetten, en op elk moment blijft er minstens één vastzitten.
Het verschil met klimmen is wezenlijk: hier hoef je de rots niet te lezen en geen touw te beheren. Je hoeft alleen omhoog te gaan, je benen goed te gebruiken en de volgorde van de karabijnhaken niet te verprutsen.

Hoe je de moeilijkheid van een via ferrata leest
Kijk voor het boeken naar de graad. De meest gebruikte schaal is die van Hüsler, van K1 tot K6, die je vaak naast de letters A tot F ziet staan:
- K1-K2 (A-B): makkelijk en weinig blootgesteld. Dat is de categorie van de eerste keer.
- K3 (C): korte verticale stukken, je hebt armen en enige training nodig.
- K4-K6 (D-F): overhangend en zwaar. Geen terrein voor beginners.
Staat de graad niet op een pagina, vraag hem dan voor je boekt: dat is de informatie die je echt vertelt of de route bij je past. Ook de lengte telt, want op een via ferrata kom je niet zomaar terug: een beginnersroute doe je in een of twee uur.
De uitrusting voor de via ferrata, eenvoudig uitgelegd
Als het over uitrusting voor de via ferrata gaat, bedoelen ze drie dingen, en bij begeleide tochten zitten die er altijd bij:
- Zitgordel, die van het klimmen, om je heupen gegespt.
- Via ferrata-set met valdemper: twee elastische armen met karabijnhaken en een apparaat dat de energie opneemt bij een val. Hij moet voldoen aan de norm EN 958 en heeft een gewichtsbereik (meestal tussen 40 en 120 kg, uitrusting inbegrepen). Val je daarbuiten, zeg dat dan tegen de organisator.
- Helm: die is er meer tegen stenen die iemand boven je losmaakt dan tegen vallen.
Wat jij meeneemt is weinig: wandelschoenen met grof profiel en steun om de enkel, een lange broek, handschoenen (die van de fiets volstaan), water, iets te eten, zonnebescherming en een windjack. Geen zware rugzak: je hebt je handen nodig.
Waarom je de eerste keer beter met een gids gaat
Je kunt alles kopen en alleen vertrekken, maar bij de eerste tocht bespaart een gids je de fouten die tellen:
- Hij controleert of de gordel strak zit en of de karabijnhaken de goede kant op staan.
- Hij leert je één karabijnhaak tegelijk te verzetten, de regel waarop het hele systeem rust.
- Hij kent de staat van de kabel en de rots op dat moment, wat op een eiland met zeezout en wind geen detail is.
- Hij beslist of het niet doorgaat. Dat is het deel van de dienst dat het meest waard is en waar niemand het over heeft.
Gran Canaria: via ferrata voor beginners met ophaalservice
De via ferrata voor beginners combineert wandelen en klimmen: je klimt langs de wand terwijl je altijd aan een levenslijn hangt, dus ervaring is niet nodig. Met Climbo word je de hele route begeleid. Het is een activiteit voor wie zin heeft om te...
De via ferrata s voor beginners op de Canarische Eilanden
Het aanbod is kleiner dan in de Alpen, maar het bestaat en het ligt in een vulkanische omgeving die je nergens anders vindt:
- Via ferrata van Sorrueda (Gran Canaria): de klassieke beginnersroute, in het binnenland van het eiland, tussen palmbossen en barrancos. Pinnen, kabels en een paar bruggen, in een rustige omgeving en met een korte aanloop. Ontdek de bergactiviteiten op Gran Canaria.
- Via ferrata van Risco Blanco (Tenerife): technischer dan de vorige, met uitzicht op de vallei van Güímar en de Atlantische Oceaan. Doe hem met een gids als je begint. Ontdek de wandeltochten op Tenerife.
- Via ferrata van de Barranco de Badajoz (Tenerife): geliefd bij de mensen van hier, maar regelmatig dicht voor onderhoud. Vraag altijd bij een lokale aanbieder na of hij open is.
Het vulkanische gesteente voelt anders dan het kalksteen van de Dolomieten: het is schurender, plaatselijk brokkelig, en handschoenen zijn hier geen accessoire. Daar staat tegenover dat je zolen uitstekend grip hebben.
Gran Canaria: rotsklimmen voor alle niveaus
Het rotsklimmen op Gran Canaria is een les in de buitenlucht op natuurlijke rots, bedoeld voor wie nog nooit heeft geklommen én voor wie al ervaring heeft. Je hoeft vooraf niets te weten: de gids leert je de techniek onderweg. De tocht duurt tussen...
De veiligheidsregels waarover niet wordt onderhandeld
- Eén karabijnhaak tegelijk: maak ze nooit allebei tegelijk los.
- Eén persoon per stuk kabel: valt degene boven je, dan sleurt die iedereen mee die aan hetzelfde stuk hangt.
- Afstand tot de persoon voor je: laat ruimte, zowel om geen stenen te krijgen als om je te kunnen bewegen.
- Nooit alleen: zelfs een verzwikte enkel wordt op een wand een serieus probleem.
- Geen via ferrata als er onweer aankomt: een stalen kabel is precies de verkeerde plek.
Wanneer je hem doet op de Canarische Eilanden
Het kan het hele jaar, maar de beste maanden zijn oktober tot mei, wanneer de temperatuur ook in het binnenland rond de 20-24 graden blijft. In juli en augustus vertrek je beter vroeg: op de wanden op het zuiden voel je de hitte. Na regen stel je liever uit: natte rots is glad en in de barrancos kan water stromen.
Wat je met een via ferrata combineert
Dat is precies een van de redenen om hem hier te doen: s middags lig je op het strand. In dezelfde week kun je canyoning, een wandeltocht op La Palma tussen vulkanen en laurierbos en een tocht om walvisachtigen te spotten combineren. Dat is het voordeel van een archipel waar het klimaat je niet dwingt te kiezen.

