Rowerem po Wyspach Kanaryjskich: trasy i podjazdy

Spis treści

Żeby przejść od pomysłu do konkretnej trasy, zobacz wycieczki rowerowe na Teneryfie, te na Gran Canarii i wszystkie wycieczki po Wyspach Kanaryjskich.

Wyspy Kanaryjskie nie są na rowerze zwykłym kierunkiem aktywnym: to miejsce, w którym zawodowe grupy robią zimowe zgrupowania. Powód jest prosty: w styczniu jest tu dwadzieścia stopni i czeka podjazd o dwóch tysiącach metrów ciągłego przewyższenia. Jeśli jeździsz na rowerze, ten archipelag jest siłownią pod gołym niebem otwartą dwanaście miesięcy w roku.

Teneryfa: podjazd, który chce zrobić każdy

Droga od morza na Teide jest powodem, dla którego Teneryfa jest na każdej liście. Z El Médano albo Los Cristianos wjeżdżasz przez prawie pięćdziesiąt kilometrów na 2.300 metrów parku narodowego, bez jednego odcinka w dół: to jeden z najdłuższych nieprzerwanych asfaltowych podjazdów na świecie. Stromy nie jest, zwykle 4-6 procent, ale nie kończy się nigdy.

Prawdziwą przeszkodą nie jest nachylenie: jest nią wiatr. Pasat wzmaga się po południu i na ostatnim odcinku, powyżej 2.000 metrów, potrafi zamienić spokojny podjazd w poważną pracę. Wyjeżdża się wcześnie.

Inne trasy warte zaplanowania:

  • Vilaflor: najwyżej położona wieś Hiszpanii, na 1.400 metrach, wśród sosen kanaryjskich. Świetny punkt wyjścia do pętli omijających ruch na wybrzeżu.
  • Masca: wąskie serpentyny i nachylenia powyżej 15 procent, w dół i w górę. Robi wrażenie i męczy, a najlepiej jechać tam wczesnym rankiem, bo w ciągu dnia droga pełna jest autokarów.
  • Chinyero: pętla wokół ostatniego wulkanu, który wybuchł na wyspie, w 1909 roku. Czarny krajobraz, mało ruchu i podłoże dobre pod rower górski.
  • Dolina La Orotava: drogi gruntowe między winnicami i miasteczkami, po zielonej stronie. To najprzyjemniejszy rejon na krótką przejażdżkę.
  • Punta de Teno: droga z serpentynami aż do latarni. Uwaga: w środku dnia jest zamknięta dla samochodów prywatnych z powodu obrywających się skał, rowerem można przejechać, ale wcześniej sprawdź warunki.
  • Bezpłatne anulowanie

Teneryfa: półdniowa wycieczka rowerem szosowym po dolinie La Orotava

Wycieczka rowerem szosowym po dolinie La Orotava Półdniowa wycieczka rowerowa po dolinie La Orotava to przejażdżka z przewodnikiem na północy Teneryfy, pomyślana na wypadek, gdybyś nie chciał poświęcać na nią całego dnia. Sprawdzi się zarówno, jeśli dopiero zaczynasz jeździć na rowerze, jak i wtedy,...

  • La Orotava
  • 5,0(649) opinii

Gran Canaria: kontynent w miniaturze

Tutaj przewyższenie zbiera się wszędzie, bo wyspa jest stożkiem, a wszystkie drogi wspinają się ku środkowi.

  • Pico de las Nieves: prawie 2.000 metrów wysokości, jeden z najcięższych podjazdów w Europie, jeśli podjeżdżasz od południa. Ze szczytu widać Teide z odległości dziewięćdziesięciu kilometrów.
  • Valle de Guayadeque i Ayacata: drogi w głębi wyspy między wąwozami a miasteczkami wykutymi w skale.
  • Arucas i Firgas: zielona północ, plantacje bananów i miasteczka blisko siebie. Dobre na spokojny dzień.
  • Avenida Marítima w Las Palmas: płaska ścieżka rowerowa nad morzem, idealna z dziećmi.

Lanzarote: płaskie tylko z pozoru

Wyspa Ironmana ma mało przewyższenia, ale stały wiatr, a to inna forma cierpienia.

  • La Geria: droga między winnicami wykopanymi w popiele, z półkolistymi murkami. Łatwa, krótka i inna niż jakikolwiek krajobraz.
  • Tabayesco i Haría: podjazd na północy, jedyny poważny na wyspie, prowadzący do Mirador del Río.
  • Timanfaya: droga przez malpaís. W parku narodowym ruch jest uregulowany, więc sprawdź, które odcinki są dozwolone.

Fuerteventura: wiatr i przestrzeń

  • Corralejo i Grandes Playas: płaskie wybrzeże obok wydm, dobre dla początkujących i dla rodzin.
  • Betancuria: pętla przez wnętrze wyspy, z przełęczą z widokiem na całą wyspę. Najpiękniejszy podjazd Fuerteventury.
  • Costa Calma i Morro Jable: długi prosty odcinek dla szosy, z pasatem w plecy w jedną stronę i w twarz w drugą. Dobrze policz kierunek.

Rowery elektryczne zmieniają zasady gry

Na Wyspach Kanaryjskich wspomaganie elektryczne nie jest drogą na skróty, tylko tym, co otwiera trasy pozostające inaczej poza zasięgiem. Na e-bike wjedziesz pod Chinyero, zrobisz pętlę przez dolinę La Orotava albo dojedziesz do Punta de Teno bez poświęcania całego dnia na regenerację.

  • Bezpłatne anulowanie

Teneryfa: wulkan Chinyero elektrycznym rowerem górskim

Wycieczka na wulkan Chinyero elektrycznym rowerem górskim: rezerwat przyrody wulkanu na rowerze Wycieczka na wulkan Chinyero elektrycznym rowerem górskim przecina rezerwat przyrody wulkanu na Teneryfie, na rowerze górskim. To wymagająca trasa po wulkanicznym terenie, ale wspomaganie elektryczne sprawia, że jest wykonalna dla każdego, niezależnie...

  • Los Gigantes
  • 5,0(649) opinii

To także najlepsze rozwiązanie, żeby jechać we dwoje albo w grupie, kiedy poziomy są różne.

Rowerem z dziećmi

Na wszystkich wyspach są trasy płaskie i bezpieczne: promenada w Las Palmas, ścieżka rowerowa Costa Teguise na Lanzarote, odcinek między Los Cristianos a Palm-Mar na Teneryfie i wybrzeże Corralejo. Pojedziesz tam bez problemu z przyczepką albo fotelikiem.

Zabrać swój rower czy wypożyczyć?

Prawie wszystkie linie lotnicze latające z Polski przewożą rower jako bagaż specjalny, za dopłatą i po wcześniejszej rezerwacji. Ale na wyspach są wyspecjalizowane sklepy z dobrymi szosami i rowerami górskimi, często z pomocą serwisową w cenie: przy pobycie krótszym niż tydzień wypożyczenie prawie zawsze wychodzi korzystniej, a przy okazji nie ryzykujesz, że walizka dotrze wgnieciona.

Jeśli nie znasz tutejszych dróg, wyprawa z przewodnikiem rozwiązuje największy problem, którym nie jest wysiłek, tylko wiedza, którędy jechać: wiele dróg drugorzędnych jest wąskich i nie ma pobocza.

Kiedy jechać

Od października do maja to najlepszy sezon i właśnie wtedy przyjeżdżają zawodowcy: temperatury między 18 a 24 stopniami na wybrzeżu i niemal gwarantowane słońce. W lipcu i sierpniu też się jeździ, ale tylko wczesnym rankiem.

W górach rachunek się zmienia: w parku Teide jest o 10-15 stopni chłodniej niż nad morzem, a zimą może leżeć lód. Zawsze bierz kurtkę przeciwwiatrową na zjazd, który trwa ponad godzinę i jest częścią, w której się marznie.

Pięć praktycznych wskazówek

  • Wyjeżdżaj o wschodzie słońca: pasat pojawia się w połowie poranka, a ruch turystyczny też.
  • Bierz dwa razy więcej wody: między Vilaflor a parkiem narodowym przez czterdzieści kilometrów nie ma nic.
  • Uważaj na autokary na drogach Masca i Teide: są wąskie, a duże pojazdy potrzebują całej jezdni.
  • Ochrona przeciwsłoneczna także zimą: jesteśmy na szerokości Sahary, a na wysokości promieniowanie rośnie.
  • Pobierz ślady offline: w głębi wysp zasięg często znika.

Od czego zacząć

Wybierz wyspę według tego, czego szukasz: Teneryfa na wielki podjazd, Gran Canaria na ciągłe przewyższenie, Lanzarote i Fuerteventura na wiatr i płaskie odcinki. Zobacz wycieczki rowerowe na Teneryfie i wybieraj według poziomu.

Często zadawane pytania

Od października do maja i to właśnie dlatego zawodowe grupy robią tu zimowe zgrupowania: na wybrzeżu jest od 18 do 24 stopni i prawie nie pada. W lipcu i sierpniu jeździ się tylko wczesnym rankiem. W górach zawsze jest o 10-15 stopni chłodniej niż nad morzem.

Tak, i jest to jeden z najdłuższych asfaltowych podjazdów na świecie: z El Médano albo Los Cristianos wjeżdżasz przez prawie pięćdziesiąt kilometrów na 2.300 metrów, bez jednego odcinka w dół. Średnie nachylenie utrzymuje się między 4 a 6 procent, więc trudność tkwi w długości i wietrze, a nie w stromiźnie.

Teneryfę na podjazd na Teide i różnorodność krajobrazów, Gran Canarię na ciągłe przewyższenie i Pico de las Nieves. Lanzarote i Fuerteventura są bardziej płaskie, ale wietrzne, więc świetnie sprawdzają się na szosę i dla tych, którzy nie szukają wielkich podjazdów. La Palma jest najcięższa ze wszystkich.

Przy pobycie krótszym niż tydzień wypożyczenie prawie zawsze wychodzi korzystniej: na wyspach są wyspecjalizowane sklepy z dobrymi szosami i rowerami górskimi oraz pomocą serwisową w cenie. Zabranie własnego też jest możliwe, wszystkie linie przyjmują rower jako bagaż specjalny za dopłatą, ale trzeba to zgłosić wcześniej.

Wiatr, a nie stromizna. Pasat wieje niemal codziennie i wzmaga się od połowy poranka, zwłaszcza powyżej 2.000 metrów i na długich prostych Fuerteventury. Wyjeżdża się o wschodzie słońca i planuje trasę tak, żeby mieć wiatr w twarz w jedną stronę, a w plecy w drodze powrotnej.

Tak, i na tych wyspach wspomaganie elektryczne ma większy sens niż gdzie indziej, bo otwiera trasy pozostające inaczej poza zasięgiem. Na e-bike zrobisz pętlę wokół Chinyero, dolinę La Orotava albo drogę do Punta de Teno bez poświęcania całego dnia na regenerację. To także najlepszy sposób na jazdę w grupie o różnych poziomach.

Tak. Płaskich i bezpiecznych tras nie brakuje: promenada w Las Palmas na Gran Canarii, ścieżka rowerowa Costa Teguise na Lanzarote, odcinek między Los Cristianos a Palm-Mar na Teneryfie i wybrzeże Corralejo na Fuerteventurze. Wszystkie można przejechać z przyczepką albo fotelikiem.

Dwa razy więcej wody, niż wziąłbyś w domu, bo między Vilaflor a parkiem Teide przez czterdzieści kilometrów nie ma nic. Do tego kurtkę przeciwwiatrową na zjazd, który trwa ponad godzinę i w którym się marznie, wysoki filtr przeciwsłoneczny także zimą i ślady tras pobrane offline.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
Reddit