Via ferrata dla początkujących: przewodnik po pierwszej wspinaczce

Spis treści

Jeśli szukasz swojej pierwszej wspinaczki z przewodnikiem, zobacz wyprawy górskie na Gran Canarii i pozostałe wycieczki po Wyspach Kanaryjskich.

Via ferrata dla początkujących to najprostszy sposób, żeby posmakować pionowego świata bez umiejętności wspinaczkowych. Nie potrzebujesz techniki ani lat na ściance: potrzebujesz właściwego sprzętu, łatwej trasy i kogoś, kto wytłumaczy ci, jak się poruszać. W Europie via ferraty to tradycja Alp i Dolomitów, gdzie wiele osób robi je po raz pierwszy, ale na Wyspach Kanaryjskich mają przewagę, której Alpy dać nie mogą: wspinasz się tu przez cały rok, z morzem pod sobą i bez sezonu zamkniętego.

Czym jest via ferrata

To górska trasa wyposażona w ciągłą stalową linę, klamry, stopnie i mostki, na której asekurujesz się specjalną lonżą przypiętą do liny. Lina jest przymocowana do skały co kilka metrów: przesuwasz karabinki z jednego odcinka na kolejny, a w każdym momencie co najmniej jeden pozostaje wpięty.

Różnica wobec wspinaczki jest zasadnicza: tutaj nie musisz czytać skały ani obsługiwać liny. Masz tylko iść w górę, dobrze używać nóg i nie pomylić kolejności karabinków.

Via ferrata dla początkujących: stalowa lina, klamry i uprząż

Jak czytać trudność via ferraty

Przed rezerwacją sprawdź stopień trudności. Najczęściej używana jest skala Hüslera, od K1 do K6, którą często zapisuje się obok liter od A do F:

  • K1-K2 (A-B): łatwe i mało eksponowane. To kategoria na pierwszy raz.
  • K3 (C): krótkie pionowe odcinki, potrzebne są ramiona i trochę wytrenowania.
  • K4-K6 (D-F): przewieszone i wymagające. To nie teren dla początkujących.

Jeśli na stronie nie ma stopnia trudności, zapytaj przed rezerwacją: to informacja, która naprawdę mówi, czy trasa jest dla ciebie. Ważna jest też długość, bo z via ferraty nie zawraca się tak po prostu: trasę dla początkujących robi się w godzinę albo dwie.

Sprzęt do via ferraty, po prostu wytłumaczony

Kiedy mówi się o sprzęcie do via ferraty, chodzi o trzy rzeczy, a przy wyprawach z przewodnikiem zawsze są one w cenie:

  • Uprząż biodrowa, ta sama co przy wspinaczce, zapięta na biodrach.
  • Lonża do via ferraty z absorberem energii: dwa elastyczne ramiona z karabinkami i urządzenie pochłaniające energię przy odpadnięciu. Musi spełniać normę EN 958 i ma zakres wagi (zwykle między 40 a 120 kg razem ze sprzętem). Jeśli jesteś poza nim, powiedz o tym organizatorowi.
  • Kask: chroni bardziej przed kamieniami strąconymi przez kogoś wyżej niż przed upadkiem.

Twoja lista jest krótka: buty trekkingowe z grubą podeszwą i trzymaniem kostki, długie spodnie, rękawiczki (rowerowe wystarczą), woda, coś do jedzenia, ochrona przeciwsłoneczna i kurtka przeciwwiatrowa. Żadnego ciężkiego plecaka: będą ci potrzebne ręce.

Dlaczego za pierwszym razem lepiej iść z przewodnikiem

Możesz kupić wszystko i ruszyć sam, ale przy pierwszej wyprawie przewodnik oszczędza ci błędów, które mają znaczenie:

  1. Sprawdza, czy uprząż jest dobrze zaciągnięta i czy karabinki są ustawione we właściwą stronę.
  2. Uczy przepinania jednego karabinka naraz, czyli zasady, na której opiera się cały system.
  3. Zna stan liny i skały w danym momencie, co na wyspie z morską solą i wiatrem nie jest szczegółem.
  4. Decyduje, kiedy wyprawa się nie odbędzie. To najcenniejsza część usługi i ta, o której nikt nie mówi.
  • Bezpłatne anulowanie
  • Odbiór z hotelu
  • Szybko się wyprzedaje

Gran Canaria: ferrata dla początkujących z odbiorem

Ferrata dla początkujących łączy wędrówkę ze wspinaczką: wchodzisz po ścianie, cały czas wpięty do liny asekuracyjnej, więc doświadczenie nie jest potrzebne. Z Climbo masz opiekę przez całą trasę. To aktywność dla tych, którzy chcą się poruszyć i spróbować czegoś innego na Gran Canarii: wystarczy...

  • Gran Canaria
  • 4,9(139) opinii

Via ferraty dla początkujących na Wyspach Kanaryjskich

Oferta jest mniejsza niż w Alpach, ale istnieje i leży w wulkanicznym otoczeniu, jakiego nie znajdziesz nigdzie indziej:

  • Via ferrata Sorrueda (Gran Canaria): klasyczna trasa dla początkujących, w głębi wyspy, między gajami palmowymi a wąwozami. Klamry, liny i kilka mostków, w spokojnym otoczeniu i z krótkim podejściem. Poznaj wyprawy górskie na Gran Canarii.
  • Via ferrata Risco Blanco (Teneryfa): bardziej techniczna od poprzedniej, z widokiem na dolinę Güimar i Atlantyk. Za pierwszym razem zrób ją z przewodnikiem. Poznaj piesze wędrówki na Teneryfie.
  • Via ferrata Barranco de Badajoz (Teneryfa): lubiana przez miejscowych, ale regularnie zamykana z powodu prac konserwacyjnych. Zawsze sprawdź u miejscowego organizatora, czy jest otwarta.

Wulkaniczna skała jest w dotyku inna niż wapień Dolomitów: bardziej szorstka, miejscami krucha, a rękawiczki nie są tu dodatkiem. W zamian podeszwy trzymają na niej znakomicie.

Zasady bezpieczeństwa, które nie podlegają negocjacji

  • Jeden karabinek naraz: nigdy nie wypinaj obu jednocześnie.
  • Jedna osoba na odcinek liny: jeśli odpadnie ktoś wyżej, pociągnie wszystkich wiszących na tym samym odcinku.
  • Odstęp od osoby przed tobą: zostaw miejsce, żeby nie dostać kamieniem i żeby móc się poruszać.
  • Nigdy samotnie: nawet skręcona kostka staje się na ścianie poważnym problemem.
  • Żadnej via ferraty przy nadciągającej burzy: stalowa lina to dokładnie złe miejsce.

Kiedy robi się to na Wyspach Kanaryjskich

Można przez cały rok, ale najlepsze miesiące to od października do maja, kiedy temperatura także w głębi wyspy utrzymuje się w okolicach 20-24 stopni. W lipcu i sierpniu lepiej wyruszać wcześnie: na ścianach południowych upał czuć wyraźnie. Po deszczu lepiej przełożyć: mokra skała jest śliska, a w wąwozach może płynąć woda.

Z czym połączyć via ferratę

To właśnie jeden z powodów, żeby zrobić ją tutaj: po południu leżysz na plaży. W tym samym tygodniu możesz połączyć kanioning, wędrówkę po La Palmie między wulkanami a lasem wawrzynowym i rejs na obserwację waleni. To przewaga archipelagu, w którym klimat nie zmusza cię do wyboru.

Często zadawane pytania

To górska trasa wyposażona w stalową linę, klamry i mostki, na której przez cały czas pozostajesz wpięty specjalną lonżą. Nadaje się dla początkujących, bo nie wymaga techniki wspinaczkowej: masz tylko iść w górę, przepinać karabinki we właściwej kolejności i mieć normalną kondycję.

Tak. Dwie najbardziej znane to La Sorrueda na Gran Canarii, najodpowiedniejsza dla początkujących, i Risco Blanco na Teneryfie, nieco bardziej techniczna. Leżą w terenie wulkanicznym, mają krótkie podejścia i łagodny klimat przez cały rok. Możesz zarezerwować wyprawę z przewodnikiem ze sprzętem w cenie.

Na via ferracie wchodzisz ścianą w górę, wspomagany linami i klamrami. W kanioningu natomiast schodzisz w dół wąwozu, przez zjazdy na linie, naturalne zjeżdżalnie i rozlewiska. Pierwsze jest pionowe i z ciągłą asekuracją, drugie to woda i eksploracja. Na Wyspach Kanaryjskich możesz zrobić oba podczas jednego wyjazdu.

Uprząż, lonża do via ferraty z absorberem energii zgodna z normą EN 958 i kask: przy wyprawach z przewodnikiem zawsze są w cenie. Ty bierzesz buty trekkingowe z dobrą podeszwą, długie spodnie, rękawiczki rowerowe albo sportowe, wodę, coś do jedzenia i lekką kurtkę. Sprawdź zakres wagi lonży, zwykle od 40 do 120 kg.

Sprawdź stopień trudności: skala Hüslera sięga od K1 do K6 (albo od A do F). Trasy dla początkujących mieszczą się między K1 a K2, są krótkie, mało eksponowane i mają drogi ucieczki. Jeśli na stronie nie ma stopnia ani czasu trwania, zapytaj przed rezerwacją: to dwie dane, które naprawdę mówią, czy trasa jest dla ciebie.

Wiele tras dla początkujących przyjmuje dzieci od 8 do 10 lat pod opieką dorosłego, ale prawdziwą granicą nie jest wiek: jest nią minimalna waga wymagana przez absorber lonży. Poniżej pewnego progu urządzenie nie zadziała tak, jak powinno, i dlatego organizator zawsze pyta przy rezerwacji o wagę i wzrost.

Jeśli masz silny lęk wysokości, via ferrata może być trudna, ale nie jest automatycznie wykluczona. Wiele osób zauważa, że strach pozostaje do opanowania, kiedy jest się wpiętym do liny i ma przewodnika obok. Zacznij od krótkiej K1 o małej ekspozycji i uprzedź o tym organizatora: może dopasować trasę i tempo.

Wspina się przez cały rok. Najwygodniejsze miesiące to od października do maja, z temperaturą 20-24 stopni także w głębi wysp. W lipcu i sierpniu lepiej wyruszać rano, bo ściany południowe mocno się nagrzewają. Po deszczu lepiej przełożyć: mokra skała wulkaniczna robi się śliska.

Facebook
Twitter
LinkedIn
Email
WhatsApp
Reddit